فارن پالیسی: شوک بعدی پس از حمله هفت اکتبر، یک ایران مجهز به سلاح اتمی است؟

ایران با تشدید برنامه هسته‌ای خود به وخیم شدن اوضاع پاسخ داده است. این امر ایران را در مسیر برخورد نه تنها با اسرائیل، بلکه با ایالات متحده و سایر قدرت‌های غربی قرار می‌دهد. در حالی که دولت ترامپ از بازگشت به کارزار فشار حداکثری تحریم‌ها علیه ایران خبر داده است، ممکن است تهران تنها چند هفته با ساخت بمب فاصله داشته باشد.

رافائل کوهن در یادداشتی در نشریه فارن پالیسی نوشت: دولت ترامپ دشواری‌های زیادی در خروج از منطقه‌ای خواهد داشت که هنوز تحت تأثیر پیامد‌های ۷ اکتبر در حال تغییر شکل است.

به گزارش باتونیوز، : در اوایل دسامبر ۲۰۲۳، من با یک مقام ارشد بازنشسته اطلاعاتی اسرائیلی در مورد حمله ۷ اکتبر حماس و معادلات به سرعت در حال تغییر در خاورمیانه مصاحبه کردم. او توضیح داد که ۷ اکتبر، “یک زلزله بود و کل منطقه برای مدتی طولانی با پس لرزه‌های آن دست و پنجه نرم خواهد کرد. ”

هرچند او پیش بینی نکرد که پس لرزه‌ها در کجا رخ خواهند داد، اما پیش بینی کلی اش از لرزش‌های عمیق به طرز چشمگیری روشن گرانه از آب درآمد. کمی بیش از یک سال بعد، حماس به عنوان یک نیروی جنگی تضعیف شده و رهبری ارشد آن حذف شده است. حزب الله به شدت آسیب دیده است، رهبر دیرینه آن، سید حسن نصرالله و بخش زیادی از فرماندهی ارشد آن قربانی شده‌اند؛ و رژیم اسد در سوریه فروپاشیده و او تبعید گشته است. در واقع، چشم انداز ژئوپلیتیک خاورمیانه در نتیجه این پس لرزه‌ها دگرگون شده است.

اما با برقراری آتش بس در لبنان، چشم انداز قریب الوقوع ترک مخاصمه در غزه، و رهبران جدید سوریه که مشغول تحکیم کشور خود هستند، سوال امروز این است که آیا پس لرزه‌های ۷ اکتبر بالاخره به پایان می‌رسند یا خیر؟ به هر حال، دونالد ترامپ، رئیس جمهور منتخب ایالات متحده، وعده داده که به سرعت “جنگ‌ها را از بین ببرد”. حتی قبل از اینکه ترامپ شروع به کار کند، مقامات ارشد دفاعی آینده تمایل خود را برای جهت گیری مجدد ایالات متحده به سمت هند و اقیانوسیه نشان داده‌اند. اما در عمل، خروج از خاورمیانه ممکن است دشوارتر از آنچه آنها پیش بینی می‌کنند، باشد. با ورود منطقه به سال ۲۰۲۵، تقریباً مسلم است که پس لرزه‌ها ادامه خواهند داشت و منافع ایالات متحده را برای مدتی تهدید خواهند نمود.

ولین پس لرزه احتمالاً در حال حاضر در یمن در حال انجام است. بیش از یک سال است که حوثی‌ها، علیرغم تلاش‌های ائتلافی به رهبری ایالات متحده برای جلوگیری از حملات، کشتی‌های بین‌المللی را در دریای سرخ هدف قرار داده اند. با این حال، در طی چند هفته گذشته، حوثی‌ها هدف قرار دادن اسرائیل را تشدید کرده و بیش از ۲۰۰ موشک و ۱۷۰ پهپاد به سمت اسرائیل شلیک کرده‌اند. در حالی که اسرائیل و ایالات متحده بیشتر این حملات را خنثی کرده‌اند، اما افزایش تعداد آنها فشار بر دولت اسرائیل را برای انجام واکنشی قاطع‌تر افزایش می‌دهد. جای تعجب نیست که هواپیما‌های جنگی اسرائیل برای جلوگیری از شلیک بیشتر موشک‌های حوثی‌ها، به بنادر یمن و سایر زیرساخت‌ها در این کشور حمله کرده‌اند. اما به نظر می‌رسد حوثی‌ها از تلافی اسرائیل نترسیده اند و رهبران اسرائیل نیز عقب نشینی نمی‌کنند. بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل اخیراً وعده داده: “حوثی‌ها نیز درسی را که حماس، حزب الله، رژیم اسد و دیگران آموخته اند خواهند آموخت. ”

چنین لفاظی‌های جنگ طلبانه‌ای به سرعت با واقعیت نظامی مواجه خواهد شد. به هر حال، در طول جنگ داخلی یمن، حوثی‌ها در برابر یک کارزار هوایی چند ساله به رهبری عربستان سعودی مقاومت کردند. یمن بیش از ۱۳۰۰ مایل با اسرائیل فاصله دارد، که یک کارزار هوایی پایدار را از نظر لجستیکی برای اسرائیل بسیار پیچیده‌تر از غزه یا لبنان همسایه می‌کند. مهمتر از آن، اسرائیل حداقل از سال ۲۰۰۶ حزب الله را به عنوان دشمن اصلی خود در نظر گرفته و بیش از یک دهه را صرف آمادگی برای مبارزه با آن کرده است. این آمادگی نتیجه داد. اما اسرائیل تا همین اواخر حوثی‌ها را به عنوان یک تهدید قریب الوقوع در نظر نگرفته بود – و احتمالاً اکنون ترفند‌های کمتری برای مقابله با آنها در آستین دارد. یک کارزار نظامی علیه حوثی‌ها ممکن است به سرعت یا به میزان موفقیت نابودی حزب الله نباشد.

اگر حوثی‌ها یکی از این پس لرزه‌ها را نشان می‌دهند، ایران پس لرزه بعدی – و احتمالا بسیار مهم‌تر است. ایران سال نامطلوبی را سپری کرده است، زیرا نیرو‌های نزدیک به این کشور یکی پس از دیگری تضعیف شدند و حملات هوایی اسرائیل برخی از پیشرفته‌ترین سامانه‌های پدافند هوایی ایران را هدف گرفت. اما ایران ضعیف شده از جهاتی خطری کمتر تلقی نمی‌شود. ایران با تشدید برنامه هسته‌ای خود به وخیم شدن اوضاع پاسخ داده است. این امر ایران را در مسیر برخورد نه تنها با اسرائیل، بلکه با ایالات متحده و سایر قدرت‌های غربی قرار می‌دهد. در حالی که دولت ترامپ از بازگشت به کارزار فشار حداکثری تحریم‌ها علیه ایران خبر داده است، ممکن است تهران تنها چند هفته با ساخت بمب فاصله داشته باشد و این سوال مطرح می‌شود که آیا تحریم‌ها می‌توانند به اندازه کافی سریع عمل کنند تا از دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای جلوگیری کنند.