از «پایتخت» تا «صفا با خانواده»/ تلاش برای واقع‌گرایی در اولین کمدی از جنگ‌های اخیر

پدرام کریمی ـ یکی از نویسندگان فیلمنامه سریال «صفا با خانواده» ـ درباره این قصه و فضای آن و تجربه‌ای که مخاطب نسبت به این فضا دارد، به باتونیوز گفت: قصه درباره جنگ ۱۲روزه است و مخاطب این حال و هوا را تجربه کرده است، چون موضوع، موضوع روز است. یعنی دقیقاً آنچه را در قصه اتفاق می‌افتد، مردم همان را چند وقت گذشته تجربه کرده‌اند.

کریمی با اشاره به فضای خانوادگی سریال نیز خاطرنشان کرد: شخصیت‌ها یک خانواده را تشکیل می‌دهند و فضایی به تصویر کشیده شده است که به نوعی ویژگی‌های خانواده‌های ایرانی را هم می‌رساند. اگر سریال «پایتخت» برای مردم جذاب است، به دلیل نمایش واقع‌گرایانهٔ خانواده و روابط میان اعضای آن است که هر اتفاقی را باورپذیر می‌کند. در این سریال هم تلاش شد سراغ این ویژگی‌های واقعی و باورپذیر برویم. به نظرم بازی‌های جذاب و شخصیت‌های فرعی نیز از عوامل باورپذیری اثر به شمار می‌روند که نشان می‌دهد تا مخاطب با آن ارتباط برقرار کند.

وی ادامه داد: ما در این قصه سعی کردیم از کلیشه‌ها دوری کنیم و به سمت شعار نرویم. در این مدت چند فیلم و سریال در تلویزیون و پلتفرم برای جنگ ساخته شده ولی این سریال اولین کمدی جدی دربارهٔ جنگ ۱۲ روزه در تلویزیون محسوب می‌شود.

کریمی با اشاره به دیگر ویژگی قصه و فیلمنامه تصریح کرد: وفاداری به روزشمار جنگ ۱۲روزه، نکتهٔ مهم دیگر سریال است و قصه در ۱۲ روز اتفاق می‌افتد. مثلا روزی که به صداوسیما حمله شد، روزی که یک پادگان مورد اصابت قرار گرفت یا هر روزی که با یک اتفاق این چنینی شناخته شده در سریال هم آمده است. سعی کردیم این کار را انجام دهیم تا قصه وجه واقعی نیز پیدا کند و باورپذیر شود تا مخاطب درک کند چه اتفاقی در آن مقطع افتاده است.

این فیلمنامه نویس درباره مدل نگارش فیلم‌نامه با بابک کایدان گفت: ما از زمانی که شروع کردیم به برگزاری جلسات، تا تمام شدن کار، دائم درباره قصه، دیالوگ‌ها و … حرف می‌زدیم. من با بابک کایدان خیلی کار کرده‌ام که این همکاری به سریال‌هایی مثل «دارا و ندار» و «معراجی‌ها» می رسد. روش ما این است که قبل از فیلمنامه، جلسه‌های زیادی می‌گذاریم، دربارهٔ شخصیت‌ها حرف می‌زنیم تا کاملاً شخصیت‌ها را بشناسیم و بدانیم هر شخصیت چه می‌گوید و چگونه عمل می‌کند. بعد سیناپس و فیلمنامه را می نویسیم. در ادامه هم قسمت‌های همدیگر را می‌خوانیم و دوباره قسمت خودمان را اصلاح می‌کنیم.

پدرام کریمی در ادامه بیان کرد: هر قسمت را کامل جلو می‌بردیم و سپس وارد دیالوگ‌نویسی می‌شدیم، جلسه می‌گذاشتیم، آنها را روخوانی می‌کردیم و بعد اصلاح می‌شد. یعنی پیوسته و گام به گام این کار را انجام می‌دادیم تا هم کار یکدست شود و هم تداوم به درستی برقرار شود و مسیر شخصیت‌ها منسجم پیش برود.

وی درباره زمان‌بندی پخش سریال نیز عنوان کرد: به نظرم اگر پخش سریال برای بعد از محرم و صفر بود، بهتر می‌شد. وضعیت عمومی کشور هم به نوعی ثبات می‌رسید که مردم را از مسائل دیگر و مشکلاتشان دور می کرد.

وی در پایان گفت: مردم از چالش و شرایط روتین کلافه شده‌اند و تصور ما این بود که شاید یک کار کمدی حالشان را عوض کند. واقعاً هدفمان این بود که حال مردم خوب شود. بعد از جنگ، احساس می‌کردیم نوعی بلاتکلیفی وجود دارد. سوال همه تیم اصلی تشکیل دهنده سریال این بود که چه کاری می‌توانیم انجام دهیم.