مهرهچینی هوشمندانه مدنیزاده برای اقتصاد جنگ و پساجنگ
یادداشت اختصاصی حسین زکریائی عزیزی:سردبیر .برای انتصابات جدید در وزارت اقتصاد و دارایی
💢
پس از گذشت ۱۱ ماه از حضور سید علی مدنیزاده بعنوان سکاندار وزارت امور اقتصادی و دارایی ، پس از مدتی مطالعه ، تأمل عالمانه و بررسی های تخصصی دست به چند انتصاب مهم زد.انتصابات اخیر نشان داد او آمده تا «اقتصاد در میدان» را بازتعریف کند؛ اقتصادی که در روزهای جنگ و پساجنگ، بیش از شعار، به فرماندهی دقیق و مهرهچینی هوشمند نیاز دارد.
انتصاب محسن سیفی کفشگری در بانک ملی، قربان اسکندری در بانک صادرات و موسی رضایی در بیمه مرکزی، صرفاً چند جابهجایی مدیریتی ساده نیست؛ اینها بخشی از یک آرایش تازه در قلب نظام مالی کشور است. آرایشی که بهوضوح نشان میدهد وزیر اقتصاد بهدنبال ترکیب «جوانی، تجربه، جسارت و شناخت میدانی» است.
محسن سیفی کفشگری از جنس مدیرانی نیست که پشت میز رشد کرده باشند. او بدنه بانک ملی را میشناسد، در بانک صادرات تجربه مدیریت عالی وموفق داشته و از معدود مدیرانی است که هم زبان شبکه بانکی را بلد است و هم مختصات اقتصاد بحران را درک میکند. انتخاب او برای بانک ملی را باید پیامی روشن به بازار دانست؛ پیامی مبنی بر اینکه دوران مدیریتهای خنثی و محافظهکار در مهمترین بانک کشور رو به پایان است.
در سوی دیگر، قربان اسکندری نیز انتخابی حسابشده به نظر میرسد. مدیری که سالها در ساختار بانک صادرات حضور داشته و با پیچیدگیها، ظرفیتها و حتی گرههای پنهان این بانک آشناست. حضور او میتواند ثبات عملیاتی و بازسازی اعتماد در یکی از مهمترین بانکهای کشور را در ادامه مدیریت محسن سیفی ،تقویت کند.
اما شاید یکی از هوشمندانهترین انتخابها، سپردن بیمه مرکزی به موسی رضایی باشد؛ مدیری که کارنامهاش در بیمه البرز و بیمه اتکایی امین، نشان داده اهل نتیجهسازی است نه نمایش. بازدهی کمنظیر بیمه اتکایی امین در دوران مدیریت او هنوز در حافظه بازار بیمه باقی مانده و همین سابقه، امیدها به احیای نقش صنعت بیمه در اقتصاد کشور را افزایش داده است.
منتقدان، این تغییرات را شتابزده توصیف میکنند؛ اما واقعیت این است که اقتصاد ایران امروز در شرایط عادی قرار ندارد که با نسخههای کند و فرسایشی اداره شود. وقتی کشور همزمان درگیر جنگ اقتصادی، فشار ارزی، محاصره دریایی و تنشهای منطقهای است، تعلل در بازآرایی تیم اقتصادی میتواند خطرناکتر از تغییر باشد.
مدنیزاده ظاهراً به این جمعبندی رسیده که وزیر اقتصاد در شرایط جنگی، بیش از آنکه سخنران خوبی باشد، باید فرماندهای دقیق برای چینش نیروها باشد. او بهجای تولید هیاهوی رسانهای، آرام و بیسروصدا در حال ساختن تیمی است که بتواند اقتصاد کشور را از پیچهای سخت عبور دهد.
آنچه امروز دیده میشود، صرفاً تغییر مدیرعامل چند بانک و نهاد بیمهای نیست؛ بلکه آغاز طراحی یک اتاق فرمان جدید برای اقتصاد ایران است. اتاق فرمانی که اگر هماهنگی لازم میان وزارت اقتصاد، بانک مرکزی و حتی ستادکل نیروهای مسلح را ایجاد کند، میتواند در اقتصاد جنگ و پساجنگ نقش تعیینکنندهای ایفا کند.
شاید هنوز برای قضاوت نهایی زود باشد، اما یک نکته روشن است: سید علی مدنیزاده نشان داده اهل ریسکهای حسابشده است و بهخوبی میداند در روزگار بحران، کشور بیش از هر چیز به مدیرانی نیاز دارد که بلد باشند تصمیم بگیرند، نه اینکه فقط درباره تصمیمگیری حرف بزنند.

خبرگزاری باتو نیوز اخبار ایران و جهان | Bato News Agency